ნიკოლაი გე: ხელოვნებისა და ფილოსოფიისადმი მიძღვნილი სიცოცხლე

ნიკოლაი ნიკოლაევჩ გე (1831-1894) რუსეთის ხატვის ისტორიაში მნიშვნელოვან ფიგურად წარმოუდგება. მან თავისი ცხოვრება ინტელექტუალური ძიებებს და სამხატვრო მიძღვნებას დაუთმო. დაბადებული არისტოკრატიულ ოჯახში, საფრანგეთის წარმომავლობისა, მისი ბავშვობა ფილოსოფიური განვითარებითა და მხატვრულ სწრაფვებით იყო გამსჭვალული. თავდაპირველად მეცნიერების კარიერისთვის იყო განკუთვნილი, სწავლობდა ფიზიკასა და მათემატიკას კიევის უნივერსიტეტში და სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში, მაგრამ 1850 წელს რადიკალურად შეცვალა მიმართულება და დაიწყო ხატვა სანქტ-პეტერბურგის იმპერატორულ სამხატვრო აკადემიაში. ამ გადაწყვეტილებამ არა მხოლოდ მისი საკუთარი ბედი, არამედ რუსეთის ხელოვნების განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა.

რანული მომზადება და გავლენები

გე-მ აკადემიის წლებში სწავლა დაიწყო გამოჩენილი მხატვრის პიოტრ ბასინის ხელმძღვანელობით, 1857 წელს მიიღო ოქროს მედალი "ენდორის ведьма მოუწოდებს წინასწარმეტყველ სამოელის სულს" ნაწარმოებისთვის. რადგან ადრეულ წლებში მას დიდი გავლენა ჰქონდა კარლ ბრიულოვზე, რუსეთის წამყვან აკადემიურ მხატვარსა და ევროპაში მოგზაურობის სტიპენდიამ საშუალება მისცა გაეღრმავებინა მისი სამხატვრო ჰორიზონტები. რომში მან შეხვდა ალექსანდრე ანდრეევჩ ივანოვს, რომლის ნამუშევრებმაც დიდი გავლენა მოახდინა გეს მომავალ სტილსა და თემატურ არჩევანზე.

ფოტოგრაფიის გამოყენება და საკამათო ნაწარმოებები

გე-ს ადრეულმა ნამუშევრებმა აკადემიური ტექნიკის უნარი გამოავლინა, მაგრამ ამავე დროს ირიბად მიანიშნეს ღრმად ფილოსოფიურ ძიებებზე, რომლებიც მოგვიანებით დაასახელებენ. 1861 წელს მან "უკვერცხული სუპერი" დახატა, რაც საკმაოდ საკამათო იყო, რადგან იყენებდა სერგეი ლვოვიჩ ლევიცკის ფოტოსურათს ალექსანდრე ივანოვიჩ ჰერცენის გამოსახულებით ქრისტეს როლისთვის. ეს ნაწარმოები განსაკუთრებული რეალიზმითა და ფოტოგრაფიაზე დამოკიდებულებით გამოირჩევა, რამაც მნიშვნელოვანი დებატები გამოიწვია. კრიტიკოსებმა მას მატერიალიზმის პროპაგანდაში დასდეს ბრალი. ამან ადრეული შემთხვევა იყო ფოტოგრაფიის გავლენისა სახვით ხელოვნებაზე.

მოგვიანდელი წლები: რელიგიური თემები და ფილოსოფიური მიზნები

გე-მ მოგვიანდელი წლებში რუსეთის ისტორიაზე გადაიტანა ყურადღება, წარმატება მიაღწია "პეტრე I იკითხავს ტსარევიჩ ალექსეის პეტერჰოფში" (1871) ნაწარმოებით. მან გაიცნო ლევ თოლსტოი და მიიღო მისი ფილოსოფია, რამაც გავლენა მოახდინა მის შემდგომ სამხატვრო არჩევანზე. 1880-იან წლებში ის დაბრუნდა რელიგიურ თემებზე, მაგრამ მის ინტერპრეტაციებს ხშირად კრიტიკობდნენ ტრადიციული ბიბლიური მოთხრობების ნაცვლად ერნესტ რენანის ილუსტრაციებად მიიჩნევდნენ. "რა არის ჭეშმარიტი?" (1890) ნაწარმოებმაც ცენზურა განიცადა. მან თავისი პორტრეტების შექმნისას განსაკუთრებული პრინციპი გამოიკვლიეს, ხატავდა ყველას, ვინც მას კომისიონერად შესთავაზა, მიაჩნდა, რომ ყველა ადამიანს ღირსია პორტრეტი.

მემკვიდრეობა და აღმოჩენა

ნიკოლაი გეს სამხატვრო მემკვიდრეობა ბოლო ათწლეულებში ხელახლა შეაფასდა. ფოტოგრაფიის გამოყენების პიონერული მიდგომა, რელიგიური და ფილოსოფიური თემების შესწავლა, ადამიანის გამოსახვის რეალიზმისა და სიღრმისადმი ერთგულება დღესაც აღფრთოვანებს. მისი ნამუშევრების დიდი ნაწილი შვეიცარიელმა ქალბატონმა ბეატრის დე ვატვილმა გადაცა, მაგრამ მისი გარდაცვალების შემდეგ 1952 წელს ისინი დაკარგული იქნა. 1974 წელს გეს ნახატები აღმოაჩინეს შვეიცარიულ საცალო მაღაზიებში. ხანგრძლივი მოლაპარაკებების შემდეგ, მისი ნამუშევრების მნიშვნელოვანი კოლექცია შეიძინა ტრეტეაკოვის გალერეამ და 2011 წელს რუსეთში დაბრუნდა.